Greining á Bensínstöðin í Mosfellsbæ!

1. Ég tel frændann vera að ljúga þegar hann sagðist þurfa að vinna. Ég tel frændann ekki hafa verið að ljúga þegar hasnn sagðist hafa farið svo á tónleikana. eftir á. Ég tel foreldrana hans Baldurs vera að ljúga að þeim þegar þau sögðu hafa farið uppí bústað með litlari stelpu. Ég tel aðalpersónuna vera að ljúga þegar hún sagðist ekki farið uppí bensínstöðina í Mosfellsbæ.

2. Mér finnst persónulega frændinn ljúga mest. Fyrst tónleikar, svo vinna en  svo aftur tónleikar..
Dóttir frændanns og vinur hans ljúga ekkert því þau ssegja ekkert.

3.Alvarlegasta lygin myndi ég segja að væri lygin hjá aðalpersónunni, með því að segja að ekki hafa verið uppí bensínstöðinni þá telur Baldur að foreldrarnir hans hafi verið að ljúga.

4. Ég tel trúverðugustu  persónuna vera litla stelpan því hún segjir ekki neitt, eða kannski Baldur. Ég tek ekki sérstaklega eftir einhverjum lygum hjá honum ekki nema hann hafi verið að ljúga af því að foreldrarnir höfðu séð aðalpersónuna, heldur hann sjálfur. Notaði foreldrana til þess að hylma yfir sér til þess að aðalpersónan hafi ekki vitað að hann hafi verið þarna.

5. Ég held það sé ekki til nein raunveruleg saga.

6.Lygar.

7.Efi um trúverðugleika persónanna

Saga eftir mig (tími) (færsla)

Ung stúlka sem heitir Arndís, kölluð Adda, vaknar á afmælisdeginum sínum og sér að allir vinir hennar og fjölskylda standa yfir henni. Henni leið eins og hún væri komin til himnaríkis. Sumir  veittu gæludýrunum hennar miklari athygli en flestir stóðu með spjöld sem stóðu einhvað um hana Öddu, ljóshærð, grönn, gáfuð og fleira. Þegar hún leit betur sá hún að uppáhaldsleikarinn hennar stóð hjá býflugnabúrinu hennar. Hún missti andann og öskraði af fullum krafti eins hátt og hún gat, gluggar, speglar og hljóðhimnur sprungu. Channing Tatum brá svo mikið  að hann rakst í búrið og allar býflugurnar losnuðu. Óreiði fór í gang, fór var grátandi, öskrandi og berjandi frá sér.
En ekki eyðilagði þetta daginn hjá Öddu þar sem að eftir þennan atburð fóru hún og Channing saman í fallhlífastökk. Í loftinu ræddu þau um allt á milli himins og jarðar.
Arndís: Þú ert svo flottur!
Channing: I don't understand you.. but okay...
Arndís: Ég elska að læra fyrir próf!!
Channing: Uhm again Icelandic?.. Okay. Btw I'm sorry for what happened earlier.
Arndís: Ég hata að dans!
Channing: Uhm... Good?
Arndís: Ég vil þig!
Channing: I don't understand you but you are creeping me out with your drooling..
Arndís: Ég mun eiga þig einn daginn, hvort sem þú vilt það eður ei!
Channing: Uhmmm.. Yeah okay?
Arndís: PARANORMAL ACTIVITY!!!
Channing: Okay, I'm out of here!
Arndís: Hell NO!
Channing: Oh great, now you speak english. Bye.
Arndís: Þú ferð EKKERT.
Dagar,vikur og mánuðir fóru í leit af Channing og Arndís en þau fundust aldrei.

Ljóð eftir mig ( Tími )

Skítur

Leggöngur hennar angar
Sem versta lykt af freti Shreks

Hún er svo skítug
Hví var hann með henni?
Hún stimplast á mig

Ég og hún erum sem eitt
Hann og hún, svo ég

                           ~~ Lelíta Rós 

Orðin: Skítur, leggöngur, fret, svo 

Smásaga eftir mig,Brynhildi og Brynju

Brakandi beikonið kallar á mig. Löðrandi smjörið, vel söltuð eggjahræran, munnvatnsframleiðslan fer á fullt. Mig langar svo í meira. Meira. Meira... Hvenær kemur hún heim? Verð ég búin að ganga frá? Hreinsa burt allar vísbendingar um þessa viðbjóðslegu græðgi mína? Ég fæ mér bara eina brauðsneið enn. Ætli mikið bætist við þessi 55 kíló sem ég er?
Útidyrahurðin opnast. Hjartað fer á fullt. Hún er komin til að rakka mig niður, enn einu sinni. „Hvaða lykt er þetta?“, kallar hún, hefur ekki einu sinni fyrir því að heilsa fyrst. Ætti ég að flýja? „Uu... Ég fékk mér bara salat og sauð svo egg“. Ætli hún trúi mér? Nei, hún þefar út í loftið og horfir á mig illum augum. „Lygamörðurinn þinn“, segir hún við mig og er tilbúin með orðljóta ræðu. En ég gef henni ekki færi á mér. Ég stekk út um næsta glugga og flýg í líki býflugu í leit að hunangi.
Máninn starir á mig. Af hverju geri ég mér þetta? Rödd foreldra minna bergmálar í höfði mínu. „Ógeðsleg, feit, hefur þú engan viljastyrk? Af hverju æfirðu ekki íþróttir? Af hverju ertu ekki dugleg eins og systir þín?“. Mig langar bara til að einbeita mér að því sem ég er góð í. Ég fæ geggjaðar einkunnir en þeim er alveg sama. Ætti ég bara að hætta í skóla?
Ég stíg á vigtina og brosi breitt. Ég hef lést um 2 kíló. Loksins verða þau ánægð með mig. Loksins er ég ekki bara einhver mistök. „Ooo en flott hjá þér elskan“, segja þau í kór. Það er gott að fá svona góð viðbrögð. Það borgar sig greinilega að svelta. En nú get ég ekki einbeitt mér að neinu, nema þyngd minni.
Mig svimar svo mikið. Ég vil ekki drekka vatn. Ég hef ekki farið á túr í marga mánuði. Ég stend varla lengur og það sortnar fyrir augum mér.

Ljóð eftir mig

Skilur mig eftir

Ég gleymdi sporunum
Ég veit ekki hvað kemur næst
Hvað á ég að gera?
Ég er frosin

Tónlistin heldur áfram, en skilur mig eftir
Ég reyni að hreyfa mig
Ekkert virkar
Fætur mínir og hendur brugðust mér

Tónlistin hækkar
Ég finn taktinn og fylgi honum
Líkami minn lífgast aftur við.



-----

Ég er dansari og veit því vel tilfinninguna að frosna og gleyma sporum með því að of hugsa/æfa sporin rétt fyrir sýningu til dæmis, en svo hlusta ég bara betur á tónlistina og finn taktinn og fljótlega byrjar líkami minn bara að dansa ósjálfráða. Ég næ flæðinu aftur.

Lífið er mjög flókinn dans. Allir lenda eitthvern tímann í því að spá of mikið  í hlutum og þá endar allt í rugli, eða að vita ekki hvað maður mun gera í framíðinni hvort þú endi bara sem strætóbílstjóri alla þína ævi eða forseti Íslands. Svo lendir maður í einum tímapunki þar sem að manneskjunni líður eins og allir eru einhvern megin að gera eitthvað með líf sitt nema hún sjálf (Tónlistin heldur áfram, en skilur mig eftir).
En það sem á að gera er að hætta að of hugsa og fylgja bara lífinu þangað sem það leiðir þig.

Ljóð eftir Lelíta Rós Yot; Vinnutími

Hvað er hver?

Stress.
Hópur fólks starir á mig.
Stafir og tölur alls staðar.

Hver dagur er eins og líf í frumskógi.
Óvissa.
Lifandi eða dáinn...
Hver ákveður það?

Ég flýg í gegnum blómin
Það léttir á hjarta mínu
Sykurpúðar og súkkulaði taka á móti mér.
Hvað annað tekur við?


                                              Lelíta Rós Ycot

2 in one blog! Ljóðtúlkun og lag(ljóð)túlkun

Kvenmaður
Hún var formáli að ástarævisögum manna..  Hún var innskotskafli.
   Hún var kapítulaskipti.
   Og nú er hún ástarævisaga mín. En það hefur gleymst að prenta orðin: Öll réttindi áskilin.

~Jón Thoroddsen


Mín túlkun á þessu ljóði eru sú að ljóðmælandi hafi verið yfir sig ástfangin af stúlku og að mínu mati held ég að þetta sé fyrsta ástin hans. En hún heldur framhjá honum, það er allavegna það sem ég les úr þessari línu ,, En það hefur gleymst að prenta orðin: Öll réttindi áskilin ". Ætli allir eigi ekki sinn formála af ástarævisögu sinni.


-------

Thrift shop What you know about rockin' a wolf on your noggin?
What you knowin' about wearin' a fur fox skin?
I'm digging, I'm digging, I'm searching right through that luggage
One man's trash, that's another man's come-up
Thank your granddad for donating that plaid button-up shirt
'Cause right now I'm up in her stuntin'
I'm at the Goodwill, you can find me in the (Uptons)
I'm not, I'm not stuck, I’m searchin' in that section (Uptons)
Your grammy, your aunty, your momma, your mammy
I'll take those flannel zebra jammies, second-hand, I rock that motherfucker
The built-in onesie with the socks on that motherfucker
I hit the party and they stop in that motherfucker
They be like, "Oh, that Gucci - that's hella tight."
I'm like, "Yo - that's fifty dollars for a T-shirt."
Limited edition, let's do some simple addition
Fifty dollars for a T-shirt - that's just some ignorant bitch (shit)
I call that getting swindled and pimped (shit)
I call that getting tricked by a business
That shirt's hella dough
And having the same one as six other people in this club is a hella don't
Peep game, come take a look through my telescope
Tryna get girls from a brand and you hella won't
Man you hella won't

~Macklemore

Samhengið á þessu lagi er það besta sem ég hef heyrt. Hann er að rappa um það að maður á ekki að þurfa að kaupa flík fyrir 50$ til þess að lýta vel út. Þetta er aðeins heilinn á okkur, við gætum látið hvað sem er lýta vel út bara með því að gera það að okkar stíl.
Þessi hérna partur er einmitt það sem ég er alltaf að segja.
Fifty dollars for a T-shirt - that's just some ignorant bitch (shit)
I call that getting swindled and pimped (shit)
I CALL THAT GETTING TRICKED BY A BUSNIESS
That shirt's hella dough
AND HAVING THE SAME ONE AS SIX OTHER PEOPLE IN THIS CLUB IS A HELLA DON'T
 Til dæmis með adidas æðið hérna ekki fyrir alltof löngu, þá voru ALLIR alveg eins. Allir í adidas, enginn öðruvísi. Svo heyri ég oft fólk segja um t.d einn bol ,, Já hann er sjúkur, kostaði BARA 25.000 kr ". Ég gæti fundið jafn flottann bol fyrir 3x lægra verð í hagkaup. En málið er það að ég hef alveg oft lent í því að fólk spyr mig hvar ég fæ einhvað og segji þeim svo að ég hafi fengið það í hagkaup eða fjölskylduhjálp eða einhvað þá er eins og fegurðin á flíkinni verður minni. Afhverju ætli fólk sé virkilega svona shallow.. Fjölmiðlarnir að mínu mati eiga mikinn part í því, en hér er hann Macklemore snillingurinn að koma því á framfæri að maður þarf ekkert að eyða fleiri þúsundum í að lýta vel út. 

Endalok

En og aftur kemur eitthvað mér á óvart í þessari bók. Hann Bjartur þiggur stolið brauð, og ótrúlegt en satt þá fer hann til Ástu og býður henni heim með sér. Það sem mér fannst enn skrítnara er það að Ásta fleygði sér að honum eins og ekkert hafi skeð á milli þeirra tveggja.
Ég var náttúrulega glöð með það að Bjartur ákvað að gefa undan þrjóska sínum en samt sem áður fannst mér þetta eitthvað svo kaldhæðnislegt allt saman.
Bjartur kemur til Ástu eftir að hafa borðað stolið brauð og verið meðal mótmælenda og endar svo bara hjá henni Ástu með algjörri tilviljun. Svo að sjálfsögðu hendir Ásta sér að honum í hálsinn hans, hennar huggunarstað. Jújú, það var flott að Bjartur ákvað að vera góður eitt sinn og hleypa henni Ástu aftur inn í líf sitt og bjóða fjölskyldu hennar að búa hjá sér en eftir allt sem hefur gerst á undan þá get ég ekki annað en ekki þolað Bjart.
Endirinn á bókinni var ekki alveg sá sem ég bjóst við. Ég bjóst við hrikalega spennandi og góðum endi en í raun fannst mér ekki eins og hún hafi endað. Ég hefði viljað vita hvort hún Ásta deyr útaf veikindum en ætli Laxness hafi ekki endað bókina svona til þess að leyfa okkur að njóta smá skáldsfrelsis.

Nú kveð ég hér með þessa yndislegu bók sem ég náði að klára.

~~ Lelíta Rós

Þrjóska

Mig finnst ótrúlegt hversu þrjósk Bjartur og Ásta geta verið. Þau eru mjög lík þegar það kemur að því. Það sést greinilega í vísunni ,sem Bjartur lætur Gvend flytja fyrir Ástu, að Bjartur vilji fá Ástu, lífsblómið sitt, aftur í sinn kalda klett. Þó myndi hann aldrei segja það beint. Svo er það hún Ásta Sóllilja, mér finnst skiljanlegt afhverju hún sýnir smá vanvirðingu til Bjarts vegna alls sem hann hefur gert. En hún myndi ekki vilja að Bjartur myndi vita af trúlofunni og öllu því nema hún væri að ,,hefna" sín eða gera hann afbrýðssaman á sinn eiginn hátt.
Ég skil Ástu vel afhverju hún vill ekki þiggja pening og hjálp frá honum Ingólfi Arnarsyni, blóð föður sínum.
Hann hefur vitað að hún væri dóttir sín frá byrjun og hefur haft öll þessi ár til þess að reyna hafa samband við hana en hefur ekki sýnt neina umhyggju til hennar síðan hún fæddist. Að sjálfsögðu sýnir hún mótþróa, styrk, og sjálfstæði með því að þiggja ekki hans hjálp.
Þó ef ég ætti barn þá  myndi ég ávallt láta líða þess koma fram yfir stoltið mitt. En Ásta er svo þrjósk og engu skárri en Bjartur, hún segjir að hún vilji frekar sjá dóttur sína deyja heldur enn þiggja hjálp frá Ingólfi.

~ Lelíta Rós

Gvendur

Það sem mig fannst mest athyglisvert við hegðun Bjarts gagnvart för Gvends til Ameríku var það að Gvendur var að gera það sem hann var aldur upp við. Að standa með sjálfum sér.
 Þar sem Bjartur segjir ávallt að maður á að fara eftir sjálfum sér og sínum vilja. Gvendur stóð með sjálfum sér sem sannur sjálfstæður maður. Gvendur er ekki ósvipaður honum föður sínum, sérstaklega þegar það kemur að féinu, þeir standa báðir fast með sjálfum sér.
 Mér fannst flott að Gvendur lét ekki föður sinn stoppa sig frá því að gera það sem hann vildi. Að vísu fór Gvendur ekki á endanum til Ameríku en það útaf stúlku en ekki útaf svokallaða ,,sjálfstæða" föður sínum. Ég myndi fremur kalla hann Bjart ,,sjálfselskann".
Mér finnst leiðilegt að hann Gvendur er svo fastur við föður sinn, hann gerir ekkert annað en að sjá um búskapinn og svona. Annað en hin systkinin hans, hún Ásta fór til Firðar og er nú farin endanlega í burtu frá Sumarhúsum, Helgi hvarf dularfullega og svo Nonni litli sem fer til Ameríku. Gvendur hefur í raun enga góða lífsreynslu, allavegna ekki sem er góð saga til að segja. Svo leyfir hann föður sínum að koma hrikalega fram við þig sig án þess að sýna verulegann mótþróa.
Leiðinlegt en satt þá er til svona fólk eins og Bjartur og bara eins og allar persónurnar í ,,Sjálfstætt fólk".

~ Lelíta Rós

Ásta og Kennarinn

Ég er ekki enn búin að ákveða hvað mér finnst um það sem gerðist á milli Ástu og kennaranns. Hann er allavegna skárri fyrir hana Ástu heldur enn Bjartur, hennar fyrirmynd og hennar faðir. Kennarinn er aðeins yngri og menntaður maður annað en Bjartur sem er eldgamall, vondur og að auki ól hann Ástu upp sem faðir hennar. Ásta has daddy issues... Það er eins og Ásta geti ekki verið ein, hún þarf einhvern til að "verja" sig, mögulega eins og tíkin sem hlýjaði henni og sá um hana þegar hún var nýfædd. Beint eftir að móðir hennar dó. Hún hefur aldrei átt móður, kannski Ásta sé frekar með mommy issues.. Kennarinn var að kenna henni ýmsa nýja hluti eins og hann Bjartur gerði oft. Þannig kennarinn gæti hafa misnotað vald sitt þar sem hann var nú já, kennarinn hennar. Kennarinn var einnig undir áhrifum meðalsins. Ég hef ekki hugmynd um hvað gerist næst, hvort að þau tvö enda saman eða að Bjartur kemst af þessu áður en sambandið þeirra fer lengra og rekur hann á brott. Ég efast ekki um það að Bjartur myndi verða brjálaður. Það sem mér fannst skrýtið er að þetta var það óumflýjanlega, afhverju var þetta óumflýjanlegt? ~ Lelíta Rós

Óskastund

Álit mitt á óskum bræðranna þegar kennarinn hafði óskastund. Mér finnst að ósk hans Gvends um bata á fjárhagi hans pabba síns sýnir það að hann virkilega elskar föður sinn og vill hjálpa til í býlinu. Hann er ekki eins og Helgi og Nonni þegar það kemur að því að vinna fyrir pabba þeirra. En óskin hans Nonna um að ferðast og sjá hin löndin sýnir að hann er ævintýrafullur og að hann vilji ekki trúa því að það sé ekki til neitt betra en bara þessi sveitabær. Hann vill komast í burtu frá öllu, þessum bæ og bara öllu. Hann Nonni er stærri en þessi litli bær, sem ég skil vel þar sem ég á heima á Kjalarnesi. Hann er enn svo ungur og móðir hans er dáin, sú sem var mest með honum og deildi sinni ástríðu með honum. Til dæmis trúnna á önnur lönd og huldufólk. Hann vildi alls ekki trúa því að mamma hans myndi ljúga af honum, þannig fyrir honum voru þær til og ekkert annað hægt að segja. Það kemur fram í samræðrum bræðranna, þeirra Nonna og Helga. Ég vona að hann muni geta ferðast um heiminn og upplifað drauma sína. Ég veit að þetta sé í raun bara bók en ég er virkilega að lifa mig inní hana. ~ Lelíta Rós

Bjartur skrímslið

Það sem staðfesti það að Bjartur væri skrímsli var þegar hann drap litla kálfinn sem allir elskuðu svo mikið nema hann sjálfur, og að sjálfsögðu þurfti hann að vera sjálfelskur og taka kálfinn frá fjölskyldunni sinni. Ég held að Bjartur eigi erfitt með að þau dái einhvern annan en hann sjálfann.
Það sást hversu mikið Finna elskaði kúnna þegar hún sagði að ef Bjartur myndi drepa kúnna þá væri hann að drepa hana. En hann gerði það samt. Hann gat ekki leyft veiku konu sinni að eiga kúnna, hann bara varð að taka alla ást frá henni sem fór ekki til hans. Svo lét hann alltaf Ástu fá kápu en ekki konunni sinni sem var greinilega að deyja úr kulda. Ég gæti talað um Bjart í nokkra daga en enda niðustaðan myndi alltaf vera sú sama, Bjartur er skrímsli.
Ég vorkenni konunni hans, Finnu, svo innilega mikið. Hún í raun lá bara uppí rúmmi langmestann tímann af hjónabandinu. Hún var svo veik og fékk eiginlega enga umhyggju frá manninum sínum. Hann jú reddaði henni meðulum en það var í raun það eina sem hann gerði fyrir hana.
Hún vældi samt aldrei, ef ég hefði verið hún hefði ég alltaf verið að skamma Bjart fyrir að vera ekki hjá mér og tala við mig, en það var náttúrulega allt öðruvísi á þessum tíma.

~~Lelíta Rós

Bjartur og Ásta

Samband Bjarts og Ásu fannst mér þróast í mjög einkennilega átt og mjög óviðeigandi.
Við fyrstu sýn virtist Ásta vera hrifin af honum Bjarti og þegar þau fóru saman á Fjörð og sváfu saman í rúmi, þar sem hann snerti líf hennar. Hún naut þess, hún róaðist. En það var aðallega því áður var hún hrædd og skelkuð, hún var svo ung vissi ekki almennilega hvað var rétt og rangt.  
Þegar lengra er lesið þá kemur framm að Ásta sé hversu ,,ljótt" þetta var eins og hún orðaði þetta. Henni finnst það óþægilegt hvernig hann horfir á hana núna.
Á þeim tíma sem þau voru á Firði þá var konan hans Bjarts, Finna, veik heima og vissi ekkert hvað er í gangi. Samúð mín fór beint til hennar, en núna er samúðin hjá Ástu. Bjartu er/var hennar fyrirmynd, hann er tvöfald hennar aldur og hann er henni sem faðir. Þetta væri bara alltof rangt ef þau tvö myndu enda saman.
Bjartur sýnir  merki um ást til Ástu á undarlegann hátt til dæmis tekur maður eftir því að hann vill ekki að neinn annar maður fær hana þegar kaupmaðurinn hrósar henni og segjir að hún gæti verið hentug fyrir son sinn, þá vill Bjartur ekki einu sinni byrja að ræða um hjónaband fyrir Ástu. En á þessum tíma voru lang flestir sem flýttu sér í að festa dætur sínar.

~~ Lelíta Rós

Slá ,,kindina" úr tunnunni

Myndasaga eftir mig og Brynju Baldursdóttir. Smá spuni en samt sem áður dregið úr sögunni. 

Fallin fagra rósin

Mér finnst ótrúlegt hvernig hann Bjartur sýndi engann sársauka þegar hann kom að Rósu liggjandi á gólfinu öll útí blóði, dáin. Flestir makar sem hefðu misst ásthuga sinn á þennann hátt hefðu brotnað niður og fengið eitthvað samviskubit og kennt sjálfum sér um og svo verða reitt og sárt og framvegis. En það sem Bjartur gerði var að byrja á því að hreinsa blóðið og færa líkið þannig að það væri ekki fyrir. Svo byrjaði hann bara að hugsa um það að barnið hennar Rósu myndi enda á hans ábyrgð og ef hann myndi ekki taka henni þá myndi hann fá slæmt orð á sig og þá væri hann ekki sannur sjálfstæður maður eins og hann heldur að hann sé. Þegar hann fór á Útirauðsmýri og tilkynnti hreppstjóranum dauða Rósu og af tilvist barnsins þá sagði hann það með vísu og gátum. En aðal ástæðan fyrir heimsókninni var fyrir féið hans, til að þakka fyrir hjálpina og óvissu um veru Gullbrá, kindarinnar sinnar. Hann hugsaði aðeins um féð sitt. Hans sanna ást voru dýrin. Ekki Rósa. Ekki hefði ég viljað vera konan hans, en ég býst ekki við því að konurnar á þessum tíma höfðu marga valkosti þegar það kom af því að eiga mann. Það var bara nokkuð vegin skylda á þeim tíma að eiga maka. Að vera giftur og eignast fjölskyldu. ~ Lelíta Rós

Rósa & Bjartur

Mér finnst sambandið hjá Rósu og Bjarti mjög athyglisvert. Það koma partar þar sem að það lýtur út eins og Bjartur og hún eru virkilega hrifin af hvort öðru eða allavegna voru það. Í einum parti í bókinni þá kemur framm að Bjartur sérað Rósa er ekki eins glöð og björt og hún var, man ekki alveg hvernig þetta fór en þá leit út eins og hann var ástfanginn af henni áður en þau giftust. Er ekki alveg viss hvort þau séu það ennþá. Rósa er svolítið undirlátin honum Bjarti, þó hún rífst smá á móti þá endar það alltaf með að hann Bjartur vinnur. Til dæmis þegar að hún vildi ekki láta gestina sjá sig þá endaði með því að Bjartur dró hana bara framm og hún var öll skítug.  
Samt sem áður eins og þegar pabbi hennar Rósu kom og hún varð svo ánægð að sjá hann, þá sá Bjartur smá að hún Rósa væri ekki svo sátt með að vera í Sumarhúsi og að bærinn væri kannski eins fallegur og hann hélt. Það sést langar leiðir að hann Bjartur er duglegur, vinnur fyrir sínu, vill ekki skulda neinum og er strax kominn með sitt eigið land. Ný orðinn átján ára sjálfstæður maður. Ekki margir sem gætu gert það, og svo sannarlega ekki nú til dags.

~ Lelíta Rós

Byrjun

Hingað til finnst mér Sjálfstætt fólk áhugaverðari enn ég hélt hún myndi vera. Þó eru partar í henni sem að ég skil ekki alveg en allt smellur saman þegar ég les áfram. Er ennþá óákveðin með álit mitt á honum Bjarti og á sjálfri bókinni, myndi aldrei mæla með henni fyrir þá sem hafa ekki lesið mikið af bókum þar sem það þarf góðann skilning til að geta skilið almennilegt innihald þessara bókar. Enda er þetta hann Halldór Laxness sjálfur sem er höfundur þessar bókar. Stafsetningarvillurnar trufluðu mig aðeins í byrjun en hætti eiginlega strax að taka eftir þeim þar sem að sjálf vinkona mín skrifar mjög svipað. Persónan í bókinni sem mér líkar mest við þó hún komi ekkert sérstaklega mikið framm er Hreppstjórafrúin á Útirauðsmýri því hún er svo bjartsýn og ekta sveita kona sem lýsir öllu svo vel. Þannig eiga allir að vera, bjartsýnir. Hvernig væri heimurinn ef allir væru svartsýnir? Það er góð pæling. Ein önnur góð er það hversu mikið er búið að breytast síðan á tímum Halldórs og til hingað, áður fyrr þurftu allir að vinna og vinna og vinna og gátu ekki beðið eftir því að verða sjálfstætt núna er það bara orðið frekar bara partur af lífinu fyrir sumum. Sumir unglingar bara vinna ekki neitt og eru ekki í skóla og halda að þau geta bara lifað á launum foreldra sinna. Það eru nú aldeilis. ~ Lelíta Rós