Það sem mig fannst mest athyglisvert við hegðun Bjarts gagnvart för Gvends til Ameríku var það að Gvendur var að gera það sem hann var aldur upp við. Að standa með sjálfum sér.
Þar sem Bjartur segjir ávallt að maður á að fara eftir sjálfum sér og sínum vilja. Gvendur stóð með sjálfum sér sem sannur sjálfstæður maður. Gvendur er ekki ósvipaður honum föður sínum, sérstaklega þegar það kemur að féinu, þeir standa báðir fast með sjálfum sér.
Mér fannst flott að Gvendur lét ekki föður sinn stoppa sig frá því að gera það sem hann vildi. Að vísu fór Gvendur ekki á endanum til Ameríku en það útaf stúlku en ekki útaf svokallaða ,,sjálfstæða" föður sínum. Ég myndi fremur kalla hann Bjart ,,sjálfselskann".
Mér finnst leiðilegt að hann Gvendur er svo fastur við föður sinn, hann gerir ekkert annað en að sjá um búskapinn og svona. Annað en hin systkinin hans, hún Ásta fór til Firðar og er nú farin endanlega í burtu frá Sumarhúsum, Helgi hvarf dularfullega og svo Nonni litli sem fer til Ameríku. Gvendur hefur í raun enga góða lífsreynslu, allavegna ekki sem er góð saga til að segja. Svo leyfir hann föður sínum að koma hrikalega fram við þig sig án þess að sýna verulegann mótþróa.
Leiðinlegt en satt þá er til svona fólk eins og Bjartur og bara eins og allar persónurnar í ,,Sjálfstætt fólk".
~ Lelíta Rós
Engin ummæli:
Skrifa ummæli