Greining á Bensínstöðin í Mosfellsbæ!

1. Ég tel frændann vera að ljúga þegar hann sagðist þurfa að vinna. Ég tel frændann ekki hafa verið að ljúga þegar hasnn sagðist hafa farið svo á tónleikana. eftir á. Ég tel foreldrana hans Baldurs vera að ljúga að þeim þegar þau sögðu hafa farið uppí bústað með litlari stelpu. Ég tel aðalpersónuna vera að ljúga þegar hún sagðist ekki farið uppí bensínstöðina í Mosfellsbæ.

2. Mér finnst persónulega frændinn ljúga mest. Fyrst tónleikar, svo vinna en  svo aftur tónleikar..
Dóttir frændanns og vinur hans ljúga ekkert því þau ssegja ekkert.

3.Alvarlegasta lygin myndi ég segja að væri lygin hjá aðalpersónunni, með því að segja að ekki hafa verið uppí bensínstöðinni þá telur Baldur að foreldrarnir hans hafi verið að ljúga.

4. Ég tel trúverðugustu  persónuna vera litla stelpan því hún segjir ekki neitt, eða kannski Baldur. Ég tek ekki sérstaklega eftir einhverjum lygum hjá honum ekki nema hann hafi verið að ljúga af því að foreldrarnir höfðu séð aðalpersónuna, heldur hann sjálfur. Notaði foreldrana til þess að hylma yfir sér til þess að aðalpersónan hafi ekki vitað að hann hafi verið þarna.

5. Ég held það sé ekki til nein raunveruleg saga.

6.Lygar.

7.Efi um trúverðugleika persónanna

Saga eftir mig (tími) (færsla)

Ung stúlka sem heitir Arndís, kölluð Adda, vaknar á afmælisdeginum sínum og sér að allir vinir hennar og fjölskylda standa yfir henni. Henni leið eins og hún væri komin til himnaríkis. Sumir  veittu gæludýrunum hennar miklari athygli en flestir stóðu með spjöld sem stóðu einhvað um hana Öddu, ljóshærð, grönn, gáfuð og fleira. Þegar hún leit betur sá hún að uppáhaldsleikarinn hennar stóð hjá býflugnabúrinu hennar. Hún missti andann og öskraði af fullum krafti eins hátt og hún gat, gluggar, speglar og hljóðhimnur sprungu. Channing Tatum brá svo mikið  að hann rakst í búrið og allar býflugurnar losnuðu. Óreiði fór í gang, fór var grátandi, öskrandi og berjandi frá sér.
En ekki eyðilagði þetta daginn hjá Öddu þar sem að eftir þennan atburð fóru hún og Channing saman í fallhlífastökk. Í loftinu ræddu þau um allt á milli himins og jarðar.
Arndís: Þú ert svo flottur!
Channing: I don't understand you.. but okay...
Arndís: Ég elska að læra fyrir próf!!
Channing: Uhm again Icelandic?.. Okay. Btw I'm sorry for what happened earlier.
Arndís: Ég hata að dans!
Channing: Uhm... Good?
Arndís: Ég vil þig!
Channing: I don't understand you but you are creeping me out with your drooling..
Arndís: Ég mun eiga þig einn daginn, hvort sem þú vilt það eður ei!
Channing: Uhmmm.. Yeah okay?
Arndís: PARANORMAL ACTIVITY!!!
Channing: Okay, I'm out of here!
Arndís: Hell NO!
Channing: Oh great, now you speak english. Bye.
Arndís: Þú ferð EKKERT.
Dagar,vikur og mánuðir fóru í leit af Channing og Arndís en þau fundust aldrei.

Ljóð eftir mig ( Tími )

Skítur

Leggöngur hennar angar
Sem versta lykt af freti Shreks

Hún er svo skítug
Hví var hann með henni?
Hún stimplast á mig

Ég og hún erum sem eitt
Hann og hún, svo ég

                           ~~ Lelíta Rós 

Orðin: Skítur, leggöngur, fret, svo 

Smásaga eftir mig,Brynhildi og Brynju

Brakandi beikonið kallar á mig. Löðrandi smjörið, vel söltuð eggjahræran, munnvatnsframleiðslan fer á fullt. Mig langar svo í meira. Meira. Meira... Hvenær kemur hún heim? Verð ég búin að ganga frá? Hreinsa burt allar vísbendingar um þessa viðbjóðslegu græðgi mína? Ég fæ mér bara eina brauðsneið enn. Ætli mikið bætist við þessi 55 kíló sem ég er?
Útidyrahurðin opnast. Hjartað fer á fullt. Hún er komin til að rakka mig niður, enn einu sinni. „Hvaða lykt er þetta?“, kallar hún, hefur ekki einu sinni fyrir því að heilsa fyrst. Ætti ég að flýja? „Uu... Ég fékk mér bara salat og sauð svo egg“. Ætli hún trúi mér? Nei, hún þefar út í loftið og horfir á mig illum augum. „Lygamörðurinn þinn“, segir hún við mig og er tilbúin með orðljóta ræðu. En ég gef henni ekki færi á mér. Ég stekk út um næsta glugga og flýg í líki býflugu í leit að hunangi.
Máninn starir á mig. Af hverju geri ég mér þetta? Rödd foreldra minna bergmálar í höfði mínu. „Ógeðsleg, feit, hefur þú engan viljastyrk? Af hverju æfirðu ekki íþróttir? Af hverju ertu ekki dugleg eins og systir þín?“. Mig langar bara til að einbeita mér að því sem ég er góð í. Ég fæ geggjaðar einkunnir en þeim er alveg sama. Ætti ég bara að hætta í skóla?
Ég stíg á vigtina og brosi breitt. Ég hef lést um 2 kíló. Loksins verða þau ánægð með mig. Loksins er ég ekki bara einhver mistök. „Ooo en flott hjá þér elskan“, segja þau í kór. Það er gott að fá svona góð viðbrögð. Það borgar sig greinilega að svelta. En nú get ég ekki einbeitt mér að neinu, nema þyngd minni.
Mig svimar svo mikið. Ég vil ekki drekka vatn. Ég hef ekki farið á túr í marga mánuði. Ég stend varla lengur og það sortnar fyrir augum mér.

Ljóð eftir mig

Skilur mig eftir

Ég gleymdi sporunum
Ég veit ekki hvað kemur næst
Hvað á ég að gera?
Ég er frosin

Tónlistin heldur áfram, en skilur mig eftir
Ég reyni að hreyfa mig
Ekkert virkar
Fætur mínir og hendur brugðust mér

Tónlistin hækkar
Ég finn taktinn og fylgi honum
Líkami minn lífgast aftur við.



-----

Ég er dansari og veit því vel tilfinninguna að frosna og gleyma sporum með því að of hugsa/æfa sporin rétt fyrir sýningu til dæmis, en svo hlusta ég bara betur á tónlistina og finn taktinn og fljótlega byrjar líkami minn bara að dansa ósjálfráða. Ég næ flæðinu aftur.

Lífið er mjög flókinn dans. Allir lenda eitthvern tímann í því að spá of mikið  í hlutum og þá endar allt í rugli, eða að vita ekki hvað maður mun gera í framíðinni hvort þú endi bara sem strætóbílstjóri alla þína ævi eða forseti Íslands. Svo lendir maður í einum tímapunki þar sem að manneskjunni líður eins og allir eru einhvern megin að gera eitthvað með líf sitt nema hún sjálf (Tónlistin heldur áfram, en skilur mig eftir).
En það sem á að gera er að hætta að of hugsa og fylgja bara lífinu þangað sem það leiðir þig.